U bent niet ingelogd!
Log in of registreer (Waarom?)
Verhaal: Hoogmoed komt voor de val
Hoogmoed komt voor de val
Daar zijn we weer. Jij en ik, tegenover elkaar.
Je bent zo zeker van je zaak, dat ik je ook wel wil. Gewoon omdat het je een paar maanden geleden gelukt is.
Het speelt in je voordeel dat het mannelijk geslacht me momenteel totaal verbijsterd. En dat een nachtje betekenisloze seks me meer zegt dan die gevoelenskermis.
Je eigen nadeel is natuurlijk dat je je weer eens volledig lam gezopen hebt. Zelfs als ik met een stevige scheut sarcasme zeg: ‘Amai, dat is aantrekkelijk.’ Groeit er een scheve glimlach op je zatte smoel.
Te laat, ik heb al gezegd dat je mee met me naar huis mocht rijden. En ik ben een vrouw van mijn woord. In de late uurtjes probeer ik je duidelijk te maken dat het tijd is om naar huis te gaan.
Ik trek aan je arm en dat zet je in beweging. Onderweg krijg ik alvast een geile zoen op mijn wang.
De walm van jenever die erbij komt doet me mijn hoofd omdraaien.
‘Verdomme’ denk ik ‘waarom doe ik het mezelf aan?’
Ik zet je in de passagiersstoel en hoop dat je zo snel mogelijk in slaap valt. Helaas, als ik ga zitten zijn daar onmiddellijk je grijpgrage vingers. Je duwt mijn rok omhoog en probeert zo ver mogelijk met je vingers te voelen. Ik duw je arm weg, het autolichtje gaat aan. Ik gebaar dat ik moet autorijden. Dat je je handen thuis moet houden.
Het enige antwoord dat ik krijg is ‘Ik wil keihard neuken.’
Ook hier gaat sarcasme volledig verloren. ‘Je bent te zat’ krijgt een lauwe reactie en een herhaling van het vorige.
Ik doe het licht uit, en hoop dat de slaap je meeneemt. Als je maar niet kan stoppen, neem ik een ander besluit. Ik slinger de auto van links naar rechts. Je voelt de schokkende beweging. Nu richt je je op en haalt je handen weg. ‘Sorry, je moet autorijden’.
Even later lig je met je mond open, zwaar te ademen. Je zou jezelf moeten zien, beschamend!
Eindelijk komen we aan mijn huis. Als ik uitstap en je deur open komt er weer een walm van alcohol mijn richting uit. ‘Jezus, hoeveel heb je gedronken?’
Ik tik op je schouder. Geen reactie. Deze keer knijp ik in je schouder, en begin te schudden. Nog geen reactie. Ik duw je bijna op de andere zetel voor je één oog half opent.
‘We zijn er.’ Gebaar ik. Je kijkt rond en herkent mijn straat. Op automatische piloot stap je uit en volg je mij. Eens de deur open is, storm je recht de trap op naar boven.
Ik neem nog even de tijd om rustig mijn haren te kammen, tanden te poetsen en mij om te kleden. Je hebt ondertussen vakkundig mijn hele bed ingenomen. Het wordt een puzzelwerk om daar plaats in te vinden.
Ik besluit dat het mijn bed is en duw je met een forse hand opzij. Even dacht ik een rustige nacht tegemoet te gaan. Maar blijkbaar stimuleren de promille je libido.
Als een bezetene gooi je je mond op die van mij. Wordt er een tong naar binnen gewrongen. Probeer je onmiddellijk je half stijve lid naar binnen te duwen. Het vergt heel wat van mijn kracht om je weg te duwen, of tegen te houden als ik iets niet wil. Je hoort niets en je ziet niets.
Niet enkel je libido maar ook je zelfvertrouwen heeft een boost. Je ligt te wroeten op mij alsof je de seks god van Vlaanderen bent. Voor mij stelt het eigenlijk niet veel voor. Je bent te hevig, te hard. Je wacht geen reactie af, je doet maar. Jij wil gepijpt worden, jij wil afgetrokken worden. Jij kan geen stijve krijgen!
Even probeer ik in de stemming te komen, maar al snel begin ik elke beweging van je af te blokken. Ik draai weg, ik duw je weg. Tot je het eindelijk begrepen hebt. Je valt in slaap en ik lig naast je.
Het leven is wreed. Mijn behoefte neemt het over van mijn gezond verstand, maar mijn schaamte kan ik nadien niet wegvegen. Toch doe ik het telkens opnieuw. Waarom?
Ik lig naast je te denken aan iemand anders.
Iemand die mij een tijd geleden wel kon geven wat ik nodig had, en meer.
Vroeger kon jij mijn behoefte bevredigen. Nu wil ik meer, omdat ik meer heb gehad.
Op wie moet ik nu kwaad zijn? Op hem? Op jou? Of op mezelf?
Ik laat een traan voor elke hand die hij over mijn nek liet glijden. Voor elke zachte aanraking die ik nu gemist heb.
En jij bent zo opmerkzaam, dat je de natte tranen niet gevoeld hebt. Mijn gesnik niet gezien, mijn tranen gemist.
De eerste keer met jou was lekker, heel lekker. Maar na deze nacht, een flop in elke betekenis van het woord. Zet ik je aan de deur. ‘Je blijft hier niet meer slapen’. Sla ik de deur toe in je gezicht.
Door: Kathleen | 10-11-2011 23:15
Onderwerpen
Stem
Commentaar van auteur
soms is het beter na één keer te stoppen ;)
Statistieken
- 0 stem(men)
- 1 unieke ingelogde bezoekers
- 0 reacties