U bent niet ingelogd!
Log in of registreer (Waarom?)
Verhaal: smeersels
smeersels
Ik voel het in mijn buik, mijn maag en darmen. Er zit iets te broeden, het groeit en snoeit. Ik probeer het te sussen met melk, yoghurt, drank. Maar telkens draait het zich om, ontwijkt het de lading. Een zoektocht op internet doet vermoeden dat het om een tumor gaat. Het begin van het einde?
Misschien is het iets anders, minder banaal. Een verhaal dat naar buiten wil, dat gevoed moet worden. Het groeit binnenin mijn lijf en zal op één dag uitbarsten. Zal mijn omhulsel verlaten en zich een weg door de straten banen.
Kan ik het beheersen en er mijn voordeel mee doen? Zal ik het binnenhouden, het dwingen te blijven. De energie uitzuigen en als een bedelaar op de straten ronddolen. Zo probeer ik mijn verhaal aan iedereen die het wil te verkopen. Als een prostitué besmeer ik mensen met mijn herinneringen, fantasieën en ideeën in ruil voor geld. Alles verslindend, heiligmakend geld. Zie ik na een paar maanden iedereen door de stad lopen met mijn herinneringen op hun lege lijven. Het verwarmt hen tegen de koude winter.
’s nachts licht de stad op, mijn fantasieën leven zich uit in de poriën van zij die ervoor betaalden.
Zoals de andere bedelaars stap ik ’s avonds in mijn pimped up car. Zoek ik een nieuw slachtoffer om het beest in mijn lijf te voeden. De ene dag vind ik een jonge adonis met een Six pack die me gewillig zijn kunstjes toont. De andere dag zit ik opgescheept met een saaie, brave burger die niet eens weet hoe hij een vrouw moet betasten. Dit laatste type wordt dan ook vakkundig leeggezogen en uit de nog rijdende auto geduwd.
Saaie herinneringen worden gesmeerd op saaie mensen. Als een soort dubbele werking met hun eigen verveling begint de roes. Die geeft hen dan zo’n kick dat ze zich plots king of the world wanen. Het zou niet de eerste keer zijn dat een koper van me op het nieuws terecht komt. Na een uitbarsting van zelfvertrouwen en een poging tot het uitbreken van de dagelijkse routine. Van de brug gesprongen, waarschijnlijk denkend dat hij kon vliegen. Na het legen van een fles wodka, de straten van Brussel ingewandeld en nooit meer terug gekomen. Proberen vliegen na het drinken van een red bull.
Tart het mijn geweten? Waarom zou het? Zich laten besmeren is op eigen risico. Dat wordt duidelijk vermeld bij de aankoop.
Soms noemen ze mij de heks van sneeuwwitje. Alsof ik een giftige appel aanbied. Eens ze erin bijten is het effect niet te voorspellen. Sommigen worden er rustig van en vinden het kalmerend. Anderen begrijpen zichzelf beter en kunnen het leven aan. De rest staat de dag nadien in de krant.
Door: Kathleen | 10-11-2011 23:07
Onderwerpen
Stem
Commentaar van auteur
Een schrijfoefening op een donderdagavond ;)
Ik ben alleen bang dat het teveel zou lijken op een stuk uit tongkat van Peter Verhelst... dus graag uw commentaar ;)
Statistieken
- 0 stem(men)
- 1 unieke ingelogde bezoekers
- 0 reacties