Gekrabbel.be - Uw literair geknabbel

Identificatie

Getroffen door de oceaan,
vermoed ik ongeleefde dromen;
wil ik andere wegen gaan,
voel ik de weidsheid tot me komen.
Wat ben ik soms een klein mens
die in zichzelf vaak zit gevangen;
wat bespeur ik toch intens
een ongerept en weids verlangen.
Alsof mijn geest hier vrijer waait,
mijn hart kan kloppen, onbeklemd;
't verlangenin mijn zielgezaaid
zich hier mag uiten, ongeremd.
En zie, in mij vloeit een getij
dat mij stilaan stromen doet
en een zeestem ruist in mij
voel maar wat eb is en wat vloed.
Ze zijn het ritme van het leven
als adem die steeds komt en gaat
om de juiste impuls te geven
aan wie het stromen laat.
En plots kan ik de einder raken,
neemt het getij mijn onmacht mee;
welt er in mij een nieuw ontwaken
en stroom ik met de wijde zee
Door: kirsten | 29-08-2008 11:10

Onderwerpen

Gedachten Mogelijkheden

Statistieken

• 0 stem(men)
• 2 unieke ingelogde bezoekers
• 0 reacties